Beweging naar voren

Het valt me op. In veel situaties, op veel plekken maken de mensen die aan het stuur zitten, een pas op de plaats of zelfs een stap naar achteren. De conservatieve stroming die je ziet in de politiek, in de verhoudingen tussen mannen en vrouwen zie ik ook bij bedrijven en instellingen. De wereld is onzeker dus is de neiging om terug te vallen terug op dat wat we kennen. Maar, met alle veranderingen maar ook alle mogelijkheden die er zijn, is de vlucht naar voren niet een veel betere strategie?

Kijkend naar het onderwijs krijg ik veel heldere signalen dat het niet goed gaat. 

• Hoog ziekteverzuim en hoog verloop onder docenten.
• Veel te veel kinderen zitten thuis en doen niet mee.
• Mijn eigen drie kinderen doen aan ‘onderpresteren’.
• Leerprestaties gaan al jaren achteruit. 

De politiek grijpt terug op het onderwijs zoals zij het kennen. Klassikale lessen met veel aandacht voor de basisvaardigheden. Strakke lesmethoden. Vinkjes op (uren)normen. Besturen zijn ‘als de dood’ voor negatieve beoordelingen door de Inspectie en schermen daar ontwikkelingen mee af. Of beroepen zich op ‘geld’. De Inspectie toetst op de kaders die al lang vast staan en gegeven zijn. En zo draait het in een cirkeltje door en door. Het onderwijs zet geen echte stap vooruit. Ondertussen ontwikkelt in de zijlijn het speciaal onderwijs het ene arrangement na het andere. Gaan kinderen die niet mee kunnen komen, vliegensvlug de klassen uit. Naar een speciaal lokaal met vaak een ‘leuke’ naam (op de middelbare school van mijn kinderen heette dit Z11) of zelfs buiten de school (hier ken ik ‘de Rebound’). 

Wat zou er gebeuren als je de vlucht naar voren zou maken? Als we een ander verhaal vertellen over onderwijs? Als het de plek gaat zijn waar docenten en leerlingen tot hun recht komen? Waar nieuwsgierigheid en eigenzinnigheid worden beloond? Wat vertelt een docent als hij volledig en echt vanuit zijn eigen drijfveer en talent mag werken? 

Wat als we het onderwijs als een wit canvas gaan zien en opnieuw gaan inkleuren. Stel je voor dat je volop gebruik zou maken van de breinen van Generatie Z en Generatie Alpha? Als je de hulpmiddelen die hen privé continu voor handen zijn écht gaat integreren in het onderwijs?Als we het gaan durven om vakken te schrappen en nieuwe toe te voegen? Of, helemaal los van vakken te gaan werken? 

Wat als we dit nou eens echt gaan doen?