De hei op

Op een koude winterse dag begeleidde ik op een magische plek in Drenthe twee huisartsen en een praktijkmanager bij hun gesprek over hun onderlinge samenwerking. Terwijl de schaapshonden langs onze werkplek scharrelden spraken drie bevlogen vrouwen met elkaar wat goed gaat en wat beter kan. 

De dagelijkse werkdruk in een huisartsenpraktijk is hoog. Afspraken die uitlopen. Een spoedtelefoontje. Losse klusjes die, nadat ze op één hoop zijn geveegd, een beetje in de knoop raken. Hoe houd je de communicatielijnen open en de samenwerking gesmeerd?

Aan de hand van een aantal werkvormen spraken de collega’s met elkaar. Het begon wat stroef maar kantelde naar open en hartelijk. Iedereen herkende elkaars inbreng en zag bij de ander het gevoel van verantwoordelijkheid. Het leidde tot nieuwe afspraken hoe zij het in het vervolg nog beter kunnen doen.

Diezelfde avond stuurde de praktijkmanager het volgende bericht: “Hoi Heidie, bedankt voor vandaag! Ik voelde me gesteund door jou”. Een paar weken later stuurde één van de huisartsen het volgende appje: “Hi! Ik hoop dat je het goed vindt dat ik aan een collega huisarts je nummer heb doorgegeven. Ik was enthousiast over jouw werk met ons en zij was op zoek naar iemand die met haar & haar collega’s aan de slag kan”.

Vanzelfsprekend vind ik dit geen probleem.